Het is een indringende reclame op tv: een vrolijk meisje met alleen stompjes aan haar schouders en ook de onderste helften van haar benen ontbreken. Het blijkt Eva Eikhout te zijn die als ambassadeur van een zorgverzekeraar voor vernieuwingen in de zorg pleit.
Toen ik voor de eerste keer de reclamespot zag, vond ik het heel confronterend en eerlijk gezegd ook een beetje eng. De vrolijke lach en uitnodigende oogopslag trokken de keren daarop veel meer mijn aandacht. Het feit dat ze met een armstompje ook nog haar telefoon kan aflezen, roept alleen maar bewondering op.‘Vernieuwing is mijn vrijheid’, pretendeert Eva. Volgens mij is zij het ultieme voorbeeld van iemand die ondanks haar zware handicap alles uit het leven probeert te halen.
Zo heel anders dan de profiteur die ik laatst in de Heuvel tegen het lijf liep. De man had een bos gele rozen in zijn hand en toen hij mij zag, kreeg ik er een. Overrompeld als ik was, nam ik de bloem aan en tegelijkertijd kreeg ik een A4’tje onder mijn neus geduwd waarop een kind in een bed lag. U snapt ‘t al, een bedelaar. Ik gaf de roos terug en schudde nee. Niet omdat ik niet begaan zou zijn met een ziek kind, maar omdat ik deze manier van geld vergaren niet steun.
Er zijn tijden geweest waarbij ik aan een vrouw, die steevast bij de uitgang van de supermarkt met de Daklozenkrant stond, wat losgeld gaf. Totdat ik op een keer zag, dat ze daar door een man in een ‘dikke’ Mercedes werd afgezet.
Terugkomend op Eva die ondanks haar beperkingen uitdagingen opzoekt en met volle teugen wil genieten van het leven, dat roept mijn respect af. Zij en iedereen die in een gelijkwaardige positie verkeren, verdienen organisaties die zich inzetten om hun leven aangenamer te maken.
Eva hou vol, ik vind je een kanjer!
Dorothée Foole
www.eindhovenwinkel.nl